خلوتی با میلی
شمارهٔ ۱۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بس که خواهد به من آن عربده‌گر ننشیندخیزدم از پی تعظیم و دگر ننشیند
۲
گر نشیند بر من، سوزدم از دلگیریگه فزاید به دلم حسرت، اگر ننشیند
۳
بس که هر دم به فریب از رده دیگر گذریهیچ کس بر سر راه تو دگر ننشیند
۴
قاصد از ناکسی‌ام کرد فراموش مرادل همان به که به امّید خبر ننشیند
صفحهٔ ۱ از ۲