خلوتی با میلی
شمارهٔ ۱۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل به جان شب همه شب ز آه و فغانم دارداین سیه روز ندانم چه به جانم دارد
۲
عشق پنهان کنم و هر که به سویم نگرددل تپد، کاین خبر از سوز نهانم دارد
۳
این چنین پرده برانداز که او را دیدمعنقریب است که رسوای جهانم دارد
۴
تا نیاید به زبان، آنچه به دل دارم ازوچشم افسونگر او بسته زبانم دارد
صفحهٔ ۱ از ۲