خلوتی با میلی
شمارهٔ ۱۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بار غم سنگین‌دلان بر جان غم‌فرسا نهندهر که را از پا دراندازند، بر سر پا نهند
۲
در مقام چاره‌سازی چون شوند این سرکشانبر سر زخم تمنا، داغ استغنا نهند
۳
منزلم از بس که چون ماتم‌سرا پر شیون استخلق یک‌یک، چشم بر در، گوش بر غوغا نهند
۴
شرم بادا عاقلان را، کز پی دفع جنونداغ بر سر، بند بر پای من شیدا نهند
صفحهٔ ۱ از ۲