خلوتی با میلی
شمارهٔ ۱۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نشان من چو بتان از ستیز می‌جویندمرا نیافته شمشیر تیز می‌جویند
۲
ز طرف دشت مگر گرد آن سوار نمودکه آهوان همه راه گریز می‌جویند
۳
تو در کنار رقیبیّ و پاره‌های دلمترا به دیده خونابه‌ریز می‌جویند
۴
به راحتند شهیدان ز قتل خود، که ترابدین بهانه دم رستخیر می‌جویند
صفحهٔ ۱ از ۲