خلوتی با میلی
شمارهٔ ۱۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل خون بر سر خار مژه‌ام تیز آمدباز در دل غم آن غمزه خونریز آمد
۲
دشمنان باز به نامم چه گنه ساخته‌اندکه پیام تو به سویم گله‌آمیز آمد
۳
باز هر لحظه به یاد تو دهد عربده‌ایآه کاین می چه بلا عربده‌انگیز آمد
۴
بود چون بوالهوسان را سر زلف تو به دستدل ما در خم فتراک دلاویز آمد
صفحهٔ ۱ از ۲