خلوتی با میلی
شمارهٔ ۱۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز مجلس دوست رفت و دشمن آمددلا منشین که وقت رفتن آمد
۲
ز جا دشوار خیزم، بس که بی اوز مژگان خون دل در دامن آمد
۳
ز غمناکی، به گوشم صوت مطربملالانگیزتر از شیون آمد
۴
زد آتش آه دل در پنبه داغمرا برق بلا در خرمن آمد
صفحهٔ ۱ از ۲