خلوتی با میلی
شمارهٔ ۱۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیمار غم از مردن، اندیشه بسی داردگویا نظر حسرت، بر راه کسی دارد
۲
آمیزش او با من، بی‌مصلحتی نبودای وای ازان گرمی، کآتش نفسی دارد
۳
چون دادکنان بینم، آزرده بیدادیآهی کشم از حسرت، کاین دادرسی دارد
۴
تا مایه نومیدی، دل را نشود افزوندیگر نکند ظاهر، گر ملتمسی دارد
صفحهٔ ۱ از ۲