خلوتی با میلی
شمارهٔ ۱۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر ره چشم او بر دل نگیردکه صیاد آهوی بسمل نگیرد
۲
چنان مغرور آن مشکین کمند استکه صید خویش را غافل نگیرد
۳
به این زاری که دل سر در پی اوستجرس دنباله محمل نگیرد
۴
کسی کو لذت آوارگی یافتبه کوی عافیت منزل نگیرد
صفحهٔ ۱ از ۲