خلوتی با میلی
شمارهٔ ۲۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به وقت صلح چو در شکوه پیش یار شدمگنه ز جانب من بود، شرمسار شدم
۲
کنون ازو به کدام آبرو وفا طلبم؟که ساختم به جفا آنقدر که خوار شدم
۳
هلاک آن نگه آشنا شوم که ازانبه همزبانی پنهان امیدوار شدم
۴
ز دور برتنم ای جان رفته، حسرت خورکه بسته خم فتراک آن سوار شدم
صفحهٔ ۱ از ۲