خلوتی با میلی
شمارهٔ ۲۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز آتشی به جان بلاکش فکنده‌امخود را به دست خویش در آتش فکنده‌ام
۲
سرگرمیی به عشق خودم دست داده استهرگه نظر بر آن رخ مهوش فکنده‌ام
۳
من از کجا، خیال عنانگیری از کجاخود را بس اینکه در ره ابرش فکنده‌ام
۴
نقش تو چون گذشته به دل، صد شکن درواز پیچ و تاب زلف مشوش فکنده‌ام
صفحهٔ ۱ از ۲