خلوتی با میلی
شمارهٔ ۲۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با آنکه آزموده ترا دردمند توهر دم فریب می‌خورد از زهرخند تو
۲
باشد هم از فریب محبت که افکندخود را به دست و پای اسیران، کمند تو
۳
از بس که می‌کشند ز هر سو کمند شوقدر هیچ‌جا قرار ندارد سمند تو
۴
از شرم، سر به پیش فکندیّ و بی‌خبرنتوان گرفت دامن سرو بلند تو
صفحهٔ ۱ از ۲