خلوتی با میلی
شمارهٔ ۲۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می‌نمایم خویش را وارسته از سودای اوتا فریب عشق من، کم سازد استغنای او
۲
همچو صیدی کان به خاک افتاده صیدافکنی‌ستعقل را دارد زبون عشق، استیلای او
۳
خجلت یار و غم رسوایی از یادم نبردشادی نظّاره بی‌طاقتی فرمای او
۴
صد شکایت در دل و ندهد مجال یک سخنبی‌قراریهای وصل اضطراب‌افزای او
صفحهٔ ۱ از ۲