خلوتی با میلی
شمارهٔ ۲۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای جان تلخکام، خراب از چه باده‌ایکز پا فتاده‌ایّ و دل از دست داده‌ای
۲
ای دیده در مشاهده کیستی، که بازهر سو به روی خود در حیرت گشاده‌ای
۳
ای صبر، هر زمان ز زمان دگر کمیوی درد، هردم از دم دیگر زیاده‌ای
۴
شوخی که وعده داشت به من، دوش می‌گذشتگفتم به خود که بهر چه روز ایستاده‌ای؟
صفحهٔ ۱ از ۲