خلوتی با میلی
شمارهٔ ۲۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا ز سرو قدان برگرفتن نظر اولیبتان بلای خدایند، از بلا حذر اولی
۲
به ناله دل زارم اثر نمانده و شادمکه ناله‌ای که ز بیداد اوست، بی‌اثر اولی
۳
کند چو رشک رقیبم هلاک اگر به خود آیممرا به بزم تو، بودن ز خویش بی‌خبر اولی
۴
به رغم بیجگرانی که از جفای تو نالندهزار ناوک بیدادم از تو در جگر اولی
صفحهٔ ۱ از ۲