خلوتی با میلی
شمارهٔ ۲۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا چنین مگر از منع یار می‌گذریکه دردمندی و آسوده‌وار می‌گذری
۲
چنین که برزده‌ای چابکانه دامن نازسوی کدام سیه‌روزگار می‌گذری
۳
ز بیم طعنه، به هر کجا روی، به هرکه رسیچو آفتاب، سراسیمه‌وار می‌گذری
۴
به وصل غیر، گمان رسیدنم داریکه می‌رسی به من و شرمسار می‌گذری
صفحهٔ ۱ از ۲