خلوتی با میلی
شمارهٔ ۲۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشا صلحی که شرم‌آلوده از آزار من باشیپشیمان ز آشتی از شکوه بسیار من باشی
۲
به وقت گفت‌وگویم روی برتابیّ و من خود رادهم تسکین که شاید گوش بر گفتار من باشی
۳
به سویت هر زمان از بیم رسوایی نمی‌آیممباد افسرده از ناگرمی بازار من باشی
۴
اگر آیم به بزمت، بیخودیها سر زند از منکه عمری شرمسار غیر از اطوار من باشی
صفحهٔ ۱ از ۲