خلوتی با میلی
شمارهٔ ۲۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خوش آن کز انتظارم گر خبر می‌داشتیهر زمان سویم به تقریبی گذر می‌داشتی
۲
چون مرا در بزم می‌دیدی، پی نارفتنمهر زمان مشغولم از حرف دگر می‌داشتی
۳
دوش مستغنی ازان بودی، که از بی‌تابی‌اممی‌شدی شرمنده، گر سویم نظر می‌داشتی
۴
تا نماید بر تو دشمن اعتماد دوستیهر دم از راز نهانم پرده بر می‌داشتی
صفحهٔ ۱ از ۲