خلوتی با میلی
شمارهٔ ۲۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا بیا که برآریم سر به شیداییکه ماه شهری ما، شد غزال صحرایی
۲
نسیم آه من از شوق آن رمیده غزالچو گردباد علم شد به دشت پیمایی
۳
صلاح نیست درین شهر بودنم بی‌اوکه زود، کار دلم می‌کشد به رسوایی
۴
قرار صبر به خود داده بازماندم ازوبدان امید که تن در دهم به تنهایی
صفحهٔ ۱ از ۲