خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۴۲ - هجو خواجه
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خواجه هجو ریشه فرو می‌برد، بترسشاخی‌ست این که می‌ندهد میوهٔ بهی
۲
حاکم تو باش و جانب خود گیر و حکم کنکردم در این معامله من با تو کوتهی
۳
شاعر اگر تو باشی و از من طمع کنیاین وعده‌ها دهم که تو دادی و می‌دهی
۴
هم خود بگو که از پی تحریر هجو منیک لحظه کاغذ و قلم از دست می‌نهی ؟
صفحهٔ ۱ از ۱