خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۱۶
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو نیست در سخن خویش فتح باب مراهزار حرف به دل مانده چون کتاب مرا
۲
چنین که چرخ، سحرخیز سردمهری شدعجب که گرم شود تن به آفتاب مرا
۳
به جوی باغ فتادم، ولی ز بی قدریچو عکس شاخ درختان نبرد آب مرا
۴
به یاد او چو کنم گریه در سرمستیچکد به جامه بی طاقتی گلاب مرا
صفحهٔ ۱ از ۲