خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۳۷
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به پای شوق گشتم هرطرف بسیار در صحراکشیدم شکل حیرانی بدین پرگار در صحرا
۲
ندارد شهر، میدان غبارانگیزی آهمبه سان گردباد استاده ام ناچار در صحرا
۳
نسیم نرگس مستت کند چون شهرپیماییبه جای لاله، روید ساغر سرشار در صحرا
۴
طریق اختلاط شهریانم یاد می آیدچو می بینم به هر سو راه ناهموار در صحرا
صفحهٔ ۱ از ۱