خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۴۸
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می برد گل رویت، رنگ صد گلستان رامی زند لب لعلت، راه صد بدخشان را
۲
شانه ای نمی باید، سرمه ای نمی شایدآن دو زلف پیچان را، آن دو چشم فتان را
۳
در بساط خود طغرا، داشت دین و ایمانینرد عشق پیش آمد، باخت دین و ایمان را
صفحهٔ ۱ از ۱