خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۸۹
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مشت خسم، ولی چو نشینم به آن بهارگلدسته می کند اثر رنگ و بو مرا
۲
صد ره گر از خمار بیفتم به پای خمیک دستگیر نیست به غیر از سبو مرا
۳
نی شمع پی به گریه من می برد، نه ابرکزدیده، جای قطره چکد آرزو مرا
صفحهٔ ۱ از ۱