خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۱۱۸
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خوش آن گریه که شوید ز شبم مهلت خوابهمچو شمعم ندهد اشک، دمی فرصت خواب
۲
من هم از لوح دل خویش صفا می دیدمگر چو آیینه نمی بود مرا عادت خواب
۳
چون حبابم نکند دیده به بیداری میلبس که آمیخت به چشم تر من رغبت خواب
۴
شوق همخوابگی ات رهزن بیداری شدسر به بالین تو مخمل نهد از دولت خواب
صفحهٔ ۱ از ۱