خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۱۵۵
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی فارغ از کار دنیا نشستکه زانو به زانوی مینا نشست
۲
تذروی ست از چشمه سار طربحبابی که در جوی صهبا نشست
۳
به تعظیم برخاست کهسار غمچو مجنون به دامان صحرا نشست
صفحهٔ ۱ از ۱