خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۱۵۷
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا که بی سرزلف تو موج باده ناببه رنگ حلقه ماتم، کدورت انگیز است
۲
بهار حسن ترا برگ ریز عشوه مبادکه از هوای توام ابردیده گل بیز است
۳
به دور نرگس او، دل ز خون لبالب کنکه می پرست، طلبکار جام لبریز است
صفحهٔ ۱ از ۱