خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۱۷۴
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دنیا و آخرت چو ترازو فتاده استیک سو اگر کم است، دگر سو زیاده است
۲
در مجلسی که دست به هم داد رقص جامخون حیا به گردن مینای باده است
صفحهٔ ۱ از ۱
ابیات برگزیده از غزلیات