خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۲۰۲
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیرهن بس که خوش اندام شد از بوی تنتگل شود سرو چو آید به برش پیرهنت
۲
مزه بزمگه باده به کامش نرسیدتا لب جام نشد بوسه ربای دهنت
۳
نشوم از تو جدا، همچو گل از نکهت خودگر درآرد مدد بخت درآغوش منت
صفحهٔ ۱ از ۱