خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۲۰۷
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آسوده دلی بر من بیتاب حرام استبر روز سیاهم شب مهتاب حرام است
۲
پروانه شب از بستر آرام گریزدتا شمع نیاسوده، برو خواب حرام است
۳
من همچو سبو، دست گرفتم به در گوشآن روز که گفتند می ناب حرام است
۴
کام طلب از چشمه و جو تر نتوان کردتا لب به محیطی نرسد، آب حرام است
صفحهٔ ۱ از ۲