خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۲۱۹
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از مقام ریشه و پیوند می باید گریختچون صدای نی ز چندین بند می باید گریخت
۲
خویشها دارند چون زنبور، دایم نیشهاخویش را خواهی، ز خویشاوند می باید گریخت
۳
گر نداری ای چمن، تاب سواران خزانتا به آن جایی که می تازند، می باید گریخت
۴
ما غریبان را زنی چون دختر رز لایق استاز زنی کورا شود فرزند، می بایدگریخت
صفحهٔ ۱ از ۲