خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۲۲۴
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبا چو بگذرد از ما، ز داغ گل بیز استقدح به ما چو رسد، از شکست لبریز است
۲
چگونه شیشه ناستد تمام شب به نمازکه در صلاح، به از زاهد سحرخیز است
۳
پیاله ای که به گلبرگ لعل او نرسدچو جام لاله شرابش کدورت انگیز است
۴
لبی ز خون دلم تر نکرد نرگس اوخبر نداشت که بیماری اش ز پرهیز است
صفحهٔ ۱ از ۱