خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۲۲۶
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر لباس فاخر بی اعتبار خسروانبخیه های خرقه ما، خنده دندان نماست
۲
بس که خاموشی شعار ما بود، چون آفتابطشت ما از بام گردون گربیفتد، بی صداست
۳
نشنود گر آن پریوش گفته ما را، بجاستحرف ما سرگشتگان، چون زلف او پا در هواست
صفحهٔ ۱ از ۱