خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۲۵۲
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روز و شب، دربچه مشرق و مغرب باز استورنه از تنگی این خانه، نفس می گیرد
۲
چه امید از خم گردون، که ز پیمانه مهرآنچه در ساغر مه ریخته، پس می گیرد
صفحهٔ ۱ از ۱