خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۲۶۱
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فکر آن زلف مکن تا خم و تابت نبردبگذر از یاد لبش تا می نابت نبرد
۲
فوت فرصت به جهان نوحه گری می خواهدآنقدر اشک روان ساز که آبت نبرد
۳
می برد خواب، کسی را که ز خود غافل گشتشب چو شد، واقف خود باش که خوابت نبرد
۴
همچو طغرا سخن خضر درین ره مشنوکه جگر تشنه به دریای سرابت نبرد
صفحهٔ ۱ از ۱