خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۲۷۴
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گفتی که نعش ما را، کس پیش و پس نباشدروزی که ما نباشیم، گو هیچ کس نباشد
۲
ما خانه زاد دامیم، باید ز بعد مردنتابوت ما اسیران، غیر از قفس نباشد
۳
از یمن شانه کم شد، آشوب چین زلفتبازار فتنه گرم است، هر جا عسس نباشد
صفحهٔ ۱ از ۱