خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۲۹۵
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر ز دنیا بکشی پای، چنان دور بکشکه اگر سعی کنی، دست به دنیا نرسد
۲
من کجا، دسترس قیمت وصل تو کجاترسم از مفلسی ام کار به سودا نرسد
۳
خنده گر بر در و دیوار جهان ریخته استغیر دندان تاسف به لب ما نرسد
۴
گر به طغرا نظری می کنی، امروز بکنبلکه از درد فراق تو به فردا نرسد
صفحهٔ ۱ از ۱