خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۳۴۶
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز رخ، چشم تو مستی در بهشت افتاده را ماندز لب، خال تو جامی سر به کوثر داده را ماند
۲
دلم از یاد چشم او بود مانند نرگسدانسرم از فکر لعل او، کدوی باده را ماند
۳
دمی کز هر طرف گردد پریشان سنبل زلفشز رعنایی، تذرو بال و پر بگشاده را ماند
صفحهٔ ۱ از ۱