خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۳۵۰
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زخم ما چون زخم سوسن گشت سرتاسر کبودبس که هردم پشت پا بر روی مرهم می زند
۲
چون ز شوق روی جانان، طفل اشک آید به رقصمردم چشمم، ز مژگان دست برهم می زند
صفحهٔ ۱ از ۱