خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۳۶۷
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا به نسبت آدم، زمانه خوار کندخطا ز دست پدر شد، پسر چه کار کند
۲
صبا کجاست که از غنچه لبت، حرفیزند به گوش خزان، کار صد بهار کند
۳
نگه ذخیره نماید همیشه مردم چشمکه روز وعده او صرف انتظار کند
صفحهٔ ۱ از ۱