خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۳۸۰
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر سر تردامنی، دوزخ ز جانم تاب برددامن خود را فشردم، آتشش را آب برد
۲
خواستم بیدار سازم بخت خواب آلود راتا به سویش دست بردم، پنجه ام را خواب برد
۳
شب که از باران اشکم فرش راحت گشت ترچشم تا بر هم زدم، کاشانه را سیلاب برد
صفحهٔ ۱ از ۱