خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۳۸۲
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این یک دم نابود، چه باشد چه نباشدبا آتش ما دود، چه باشد چه نباشد
۲
فلک بی جور خلق از شیوه رفتار می مانددرشتی گر نباشد، آسیا از کار می ماند
۳
کشد چون آفتاب از کوی آن مه پا به ناچارینگاهش همچو کاه زرد بر دیوار می ماند
۴
در آهنگ ندامت، طرز خاموشی نمی دانملبم گر خاک گردد، بانگ استغفار می ماند
صفحهٔ ۱ از ۱