خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۴۰۸
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو ز انجمن برآیی، عوض تو ناز ماندمن اگر ز غم بمیرم، به دلم نیاز ماند
۲
به امید آنکه آیی، شب بزم تا سحرگهچو دهان شیشه می، در خانه باز ماند
صفحهٔ ۱ از ۱