خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۴۱۹
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرد کلفت بس که می ریزد مرا بر تن غباربر رخ آیینه می پاشد ز عکس من غبار
۲
خاکساران را چو رانی از درت، خنجر مکشمی شود از باد دامن، عازم رفتن غبار
۳
بس که پر گرد ملالم، گر زنی دستی به منریزدم از هر بن مو همچو پرویزن غبار
صفحهٔ ۱ از ۱