خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۴۳۴
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پاکرو در خاک هندستان، همین آب است و بسسبحه گردانی که دارد، چرخ دولاب است و بس
۲
دل بکن از خود، که در بزم جگرخواران هندناخنی کز خون نگردد سرخ، مضراب است و بس
۳
هرکه آمد، از هجوم تیره روزی برنگشتزین شبستان آنکه برگردیده، مهتاب است و بس
۴
هیچ کس در بزم این تردامنان خونگرم نیستگرمخونی گر به چنگ آید، می ناب است و بس
صفحهٔ ۱ از ۲