خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۴۵۰
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جا در آتش کند از محرم و بیگانه خویشچون کمان هر که برون می رود از خانه خویش
۲
تا ز ما جغد نیفتد به ره در بدریگل تعمیر نبردیم به ویرانه خویش
۳
نیست چون سبحه درین کشت، جوی حاصل ماسبز کردیم ز بهر دگران دانه خویش
صفحهٔ ۱ از ۱