خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۴۷۱
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بس که دارم از تغابن در دل محزون تأسفمی دود بی اختیارم بر لب پر خون تأسف
۲
در کنار خوان قسمت، نیستم بی رزق و روزیخورده ام زین پیش حسرت، می خورم اکنون تاسف
صفحهٔ ۱ از ۱