خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۵۱۰
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نی ز خار این چمن غمگین، نه از گل شادمانبی سبب چون ابر، گه در گریه، گه در خنده ایم
۲
در زمین نی رخت می بینیم، در گردون نه تختبندگی خواهد به این قسمت، خدا را بنده ایم
صفحهٔ ۱ از ۱