خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۵۲۰
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قطره چندی نصیب کام خشکم بیش نیستچون صدف خود را اگر در قعر دریا افکنم
۲
بر سرم گر افسر شاهی گذارد روزگارچون کلاه لاله بردارم به صحرا افکنم
صفحهٔ ۱ از ۱