خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۵۴۷
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا تیر در کمان بود، رنگ نشان ندیدمچون شد نشانه پیدا، تیر و کمان ندیدم
۲
صد ره نظاره کردم بر هر درخت این باغیک مرغ شادمانی، در آشیان ندیدم
۳
گل چین ز جبهه می ریخت، غنچه گره ز ابروبرگ شکفته رویی از این و آن ندیدم
۴
در عشق صرف کردم این عمر بی بها راغیر از بهانه جویی از گلرخان ندیدم
صفحهٔ ۱ از ۲