خلوتی با طغرای مشهدی
شمارهٔ ۵۷۳
ابیات برگزیده از غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در وفا، انکار آن شوخ ستمگر می کنمآنچه از بی رحمی اش گویند، باور می کنم
۲
چرخ می خندد ز روی شادمانی تا سحرشام غم چون گریه از بیداد اختر می کنم
۳
دل تسلی نیست در ماتمسرای فوت وقتگر دو عالم خاک را یکبار بر سر می کنم
صفحهٔ ۱ از ۱